چطور برای نوجوان لباس بخریم و به سلیقه‌اش هم احترام بگذاریم؟

خرید لباس برای کودک معمولاً ساده‌تر است؛ والد انتخاب می‌کند و کودک می‌پوشد. اما با رسیدن به نوجوانی، ماجرا تغییر می‌کند.

نوجوان کم‌کم سلیقه خودش را پیدا می‌کند و طبیعی است که بخواهد در انتخاب لباسش نظر داشته باشد. در مقابل، والدین همچنان به چیزهایی مثل کیفیت، راحتی، قیمت و مناسب بودن لباس برای سن فرزندشان فکر می‌کنند. همین تفاوت نگاه گاهی یک خرید ساده را به بحثی طولانی تبدیل می‌کند.

اما آیا قرار است یکی از این دو سلیقه برنده شود؟

به نظر من، نه.

اول بپذیریم که سلیقه نوجوان قرار نیست شبیه سلیقه ما باشد

یکی از اشتباهات رایج این است که بخواهیم لباس مورد علاقه خودمان را برای نوجوان انتخاب کنیم. ممکن است یک رنگ، مدل یا ترکیب لباس از نظر ما جذاب باشد، اما نوجوان هیچ ارتباطی با آن نداشته باشد.

در این سن، لباس فقط چیزی برای پوشیدن نیست؛ نوجوان از طریق انتخاب‌هایش کم‌کم سلیقه شخصی خودش را می‌سازد.

پس اولین قدم این است که نظرش را واقعاً بشنویم، حتی اگر انتخابش انتخاب ما نباشد.

به جای انتخاب کردن، انتخاب‌ها را محدود کنیم

احترام به سلیقه نوجوان به این معنی نیست که والد هیچ نظری نداشته باشد.

می‌توانیم محدوده‌هایی را که برایمان مهم است مشخص کنیم؛ مثلاً کیفیت، کاربرد، راحتی یا بودجه. بعد در همان محدوده، انتخاب را به خود نوجوان بسپاریم.

مثلاً به جای اینکه بگوییم:

«این لباس رو بپوش.»

می‌توانیم بگوییم:

«بین این دو مدل، کدوم رو بیشتر دوست داری؟»

تفاوت کوچکی است، اما احساس نوجوان نسبت به انتخابش را کاملاً تغییر می‌دهد.

کیفیت و سلیقه می‌توانند کنار هم قرار بگیرند

گاهی والدین و نوجوان تصور می‌کنند باید بین چیزی که نوجوان دوست دارد و چیزی که والد مناسب می‌داند، یکی را انتخاب کنند.

در حالی که انتخاب خوب می‌تواند هر دو را در کنار هم داشته باشد؛ لباسی که ظاهر و فرم آن برای نوجوان جذاب است و در عین حال از نظر کیفیت، راحتی و دوام خیال والد را راحت می‌کند.

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که من در پاپیلو به آن فکر می‌کنم.

پاپیلو برای من قرار نیست فقط به والد بگوید «این لباس را برای فرزندت بخر». هدف این است که انتخاب لباس، تا جای ممکن به یک تجربه مشترک تبدیل شود؛ جایی که والد مطمئن باشد انتخابش از نظر کیفیت و کاربرد درست است و نوجوان هم احساس کند نظرش در این انتخاب دیده شده است.

قرار نیست هر خرید، یک توافق صددرصدی باشد

شاید مهم‌ترین نکته همین باشد.

قرار نیست والد و نوجوان همیشه دقیقاً یک سلیقه داشته باشند. هدف این نیست که یکی دیگری را قانع کند؛ هدف این است که راهی برای پیدا کردن انتخابی پیدا کنیم که هر دو با آن احساس خوبی داشته باشند.

به نظرم از همین‌جا خرید لباس می‌تواند از یک چالش همیشگی، به فرصتی برای شناخت بهتر نوجوان تبدیل شود.

نویسنده/سارا بیاتلو